Stories of a Prince

ook mijn donkere kant wil wel eens wat ventieren op papier.
Dus bij deze weer twee nieuwe gedichten.
een goed idee dit live journal.

{geen titel}

Plant u voort!
Plant u voort!

de oproep van een uit plastic
gestampte maatschappij
met siliconen als fundamenten

Kijk daar gaat ie
armani in het keurslijf
op weg naar de rand van de beschaving

Of ligt het aan mij?
ben ik zo?

Naargeestig,
somber, labiel
vervelend
donker, debiel

geef me maar mijn pil
met parasite gedachten
dan loop ik wel mee

De wanhoopsvrouw

De bargodin zit in mijn ooghoek
mijn instinct ontwaakt
een roofdier
sluipend door de menigte
met trance als mijn soundtrack
gracieus sluip ik in positie
of althans, ik doe alsof

woorden als een lege huls
schiet ik op u af
in een poging u te raken, maar
ze stuiten op oost-indische dovemansoren

in dit paringsritueel word ik geofferd

verlangen, verlangen
je lach naar hem
verlangen is oorlog
en jij bent mijn onwillige
heleen van Troje

met je cosmopolitan

een doelloos drankje
gemaakt om verveeld vrouwen
wat om handen te geven

Ben jij er zo een?
een vergroot stuk zitvlees
met damesblaadjes, en alweer,

de cosmopolitan

ik scheur je open
roofdier dat ik ben
woorden zonder voedingswaarde
geen weerstand
je staart in de koplampen
de jaguar rijdt over je heen
terug naar mijn vrienden
zwaai ik nog een keer

tot de volgende keer weer

 

Bij deze wat nieuw poezie van mijn hand.

nadja en ik hebben ons ingeschreven voor de poezieslag van de <a href="http://www.cafefestinalente.nl">Café Festinalente</a>
Dus ikke ook meer schrijven. Ik schrijf liever wat luchterige, blije poezie.
Dus bij deze weer drie gedichtjes:

Een uniek idee
ik had laatste een uniek idee
het was geweldig
het was fantastisch
ik moest het naar buiten brengen
en iedereen vond het geweldig
en iedereen vond het fantastisch
ik kreeg lof
ik kreeg eer
ik stond helemaal bovenaan
toen kwam jij en zei:
"jongen, het is al gedaan"

Gevleugelte
veertig vleugels vechten
Brood en Spelen!
in je onschuld
kijk je ernaar
kraaiend van geluk

Telefoongesprek
u sprak zo mooi,
zo ongewoon
ik sprak u laatst
aan de telefoon
uw idee
vond ik niet goed
toch zei u: het moet
ik weiger
ik heb u niet lief
ik haat u
we nemen beleefd afjscheid
in een herhaalde toon

Gisteren met Nadja naar de poetryslam geweest in de Festina Lente.
Het was leuk. Vriendin van Nadja had mooie gedichten en werd tweede.

En Simon Vinkenoog was aanwezig. Persoonlijk vind ik hem een arrogante zak. Maar ik moet hem ook dankbaar zijn. Hij was de inspiratiebron voor een paar gedichten.

Bij deze de gedichten:


Inspiratieloos
Het turqoise in je ogen
Ze zijn als
bodemloze putten
Steeds dieper verdrink ik
Ik vergeet je gezicht
en denk,
Godverdomme wat een kutgedicht

Titelloos
Ik dicht niet meer.
Ik loop liever door een weiland en zeg: "Hai, koe"

Observatie
Ik zit
Biertje naast me
Zon op me
Mensen lopen voorbij
Sommigen met haast, sommigen zonder
een zoenend paartje, auto's, trams,
fietsen
En aan de overkant een man
Kijkt hij naar mij?

Gister naar Kaiser's Orchestra geweest.
Wat een heerlijke feestband!
Ze maakten er een echt feest van in de Melkweg,ondanks dat alles in het Noors gezongen is. Het was supergezellig en niet in de laatste plaats door het voorprogramma HGH, die heerlijk het amerikaanse volklied hebben gespeeld op Kazoo's in hun neus!

verder vandaag gewerkt. Persoonlijk vind ik dat koopzondag afgeschaft moet worden, maar ik krijg op mijn lazer als ik niet die winkel opengooi.

Nog steeds gaat alles iig super tussen Nadja en ik en van mij mag dat altijd zo blijven.

Nou, daar issie dan...

De eerste post in mijn eerste LiveJournal, sterker nog, dit is mijn eerste blog.
Ik voel me ontmaagd...

Er is een hoop gebeurd tussen mijn geboorte en nu, dus dit kan een lange post worden, maar ik zal jullie er niet mee vervelen.
Het belangrijkste is liefde! Goddomme ik ben echt verliefd! Op het meest lieve meisje wat ik ken. En dat kan makkelijk, want kleine dingen zijn meestal lief. Ik heb haar leren kennen op een larp, waar zij mijn hoer speelde nog wel. (heerlijke ironie)
we zijn meer en meer aan de praat geraakt en het was gewoon als vanzelf dat het wat zou worden tussen ons. Soms zijn er van die dingen die gewoon moeten en niet anders kunnen, daar lijkt onze relatie verdacht veel op.
En bij deze bied ik ook gelijk mijn excuses aan aan al die mensen die ik al lastig heb gevallen met mijn verliefde gevoelens.

Verder gaat het lekker op muzikaal gebied, lekker geïnspireerd en lekker spelen.
Volgende week weer spelen met The Ant (mijn band) en verder kijken of we een keer unnen jammen met mensen die ik ken. Een metalproject in plaats van al die lieve popliedjes die ik schrijf.

Van de week zijn Danny en ik als de Antihelden op de radio geweest bij radio Dordt. Bij het programma Ebben Eruit. heerlijk gespeeld en een interview gegeven. het was erg leuk en ik ben benieuwd of we fans hebben erbij. :p

Tot zover mijn eerste post,

Groetjes,
Patrick